Dawno nic nie wrzucałem. Zdjęcia albo nieudane, albo kończyło się tylko na instagramach. Było jednak pewne popołudnie kiedy zachodzące słońce rozświetliło na wzgórzu kozła. Powęszył chwilę i uciekł. Przede mną kilka dni wolnego. Może uda się coś wytropić.
Kwitnący rzepak to chyba najpiękniejszy polny zapach jaki kiedykolwiek istniał… W ostatni weekend kilkakrotnie odwiedziłem rzepakowe pole. Pierwszego dnia praktycznie „wszedłem” na stado dzików w ilości kilkunastu sztuk! Niestety posiadam tylko jedną nieostrą fotografię z tego momentu. Chwilę później udało mi się sfotografować chmarę łań… Kolejnego dnia na kilka minut przed zachodem słońca podglądałem dzika buszującego w rzepaku..
Wiosna już w pełni, kilka ostatnich weekendów poza przyrodniczych, ale na szczęście w ubiegłą sobotę udało mi się wygospodarować czas. Z ogromną przyjemnością podglądałem Bociana podczas pożywienia.
Niedziela rano: mgła, mróz, zero chmur, budzik nastawiony na 6:00. Około 6:45 byłem w miejscu, w którym wcześniej nie miałem okazji tropić. Przyznam się, że oglądałem jeden z piękniejszych wschodów słońca, a nieznajomość miejsca i nowe przestrzenie dodały uroku całości. Napotkałem stado w ilości 13 sztuk, i dopiero po powrocie do domu odkryłem, że nieco dalej z pierwszych promieniami słońca korzystał myszołów.
Nieco wcześniej poranna mgła odsłoniła ambonę
Zdjęcie z grudnia 2013. Ale po tak długiej przerwie miło było nacieszyć oko i warto było wstać długo przed wschodem słońca. Tego poranka saren było dużo więcej, ale niestety pozostałe zdjęcia nieudane 🙂 Wybrałem tylko jedno.
Mała odskocznia od zwierząt, od dawna myślałem o wejściu na Babią Górę w nocy, żeby zobaczyć wschód słońca. Budzik nastawiony na 3:30, około 4:15 start z Przełęczy Krowiarki, potem czerwonym szlakiem prosto na szczyt. Nigdy wcześniej nie widziałem budzącego się dnia z tej wysokości i przyznam że kolory nieba, mgły w dolinach rozświetlone przez pierwsze promienie pozostawiają piękne wspomnienia.
Prawie każdy weekend spędzam na mazurach. Nastawiony budzik na 4:00 ostatnio często przegrywał z chęcią snu, dlatego kilka ostatnich wypadów na zdjęcia rozpoczynałem około 18:30. Odkryłem nowe miejsca gdzie regularnie przychodzą dziki, kawałek dalej na sąsiednim polu pasły się jelenie. Dawno ich nie widziałem, dlatego miło było czatować w zbożu i cieszyć oko.
Wróciłem na mazury po miesięcznej nieobecności. Popołudniową wędrówkę z aparatem zakończyłem przypadkowym spotkaniem z zającem, chociaż udało się co kilka chwil zbliżyć o parę kroków, a kiedy wracałem do domu przechodziłem przez dosyć gęste już zboże. Dosłownie spod moich nóg wyskoczyła sarna, wyrwana z drzemki…
Tak spędziłem początek tygodnia. Mazury, pobudka o 5:30, ciepło porannego słońca tuż po wschodzie.
Wracam po długiej zimowej przerwie. Mam za sobą wiele „sarnich” wyjazdów, ale niestety od listopada do teraz nie udało mi się nic ciekawego podejść. Zwierzaki były ale a to za daleko, a to zwęszyły mnie jako pierwsze itd. Swoje wyjazdy dokumentowałem na Instagramie Ostatnio odwiedziłem stare miejsca, i aż miło było zobaczyć kilka sztuk w samo południe!
